FIFA 2020 – co tak naprawdę działo się w tej odsłonie serii
FIFA 2020 była rocznikiem, który wielu graczy pamięta z kilku konkretnych powodów. Z jednej strony to produkcja, w której EA ponownie poprawiło animacje i tempo meczu. Z drugiej – pierwsza duża odsłona, w której naprawdę wyraźnie słychać było głosy, że marka potrzebuje poważniejszych zmian w fizyce piłki. Wydana w 2019 roku, w cyklu wydawniczym odmierzanym co roku, FIFA 2020 trafiła na rynek w momencie, gdy konkurencja w postaci Pro Evolution Soccer też wchodziła w swoją najlepszą od lat formę. Dla studiów analizujących projektowanie gier sportowych to bardzo wygodny punkt odniesienia, bo pokazuje, jak jeden rok potrafi być „rokiem przejściowym” i jednocześnie wprowadzać mechaniki definiujące całą serię na lata.
W artykule traktuję FIFA 2020 nie jako materiał reklamowy, lecz jako konkretny produkt rozgrywkowy, w którym widać konkretne decyzje projektowe, kompromisy i świadome wybory. Z perspektywy studia tworzącego gry to dobry przykład tego, jak roczny cykl wydawniczy wymusza iteracyjne podejście do każdego systemu – od sztucznej inteligencji po prezentację meczu.
Skąd wzięła się nazwa i pozycja rynkowa
Nazwa FIFA 2020 wynikała z tradycyjnej licencji FIFA, którą EA Sports utrzymywało od lat dziewięćdziesiątych. To właśnie ta licencja – a nie sam silnik gry – odróżniała produkcję od serii PES, która od początku opierała się na osobnych umowach ligowych i klubowych. Licencja dawała EA dostęp do prawdziwych nazw lig, herbów i rozgrywek, co przez lata stanowiło główny argument marketingowy serii. Dopiero lata później nazwa uległa zmianie, kiedy EA zrezygnowało z marki FIFA i przeszło na EA Sports FC, a w ostatnich wydaniach wróciło do prostej numeracji rocznikowej, o czym pisaliśmy w osobnym tekście o FIFA 25.
Dla gracza szukającego informacji o FIFA 2020 ważne jest jedno: w nazwie nie chodzi o dokładną datę premiery, lecz o sezon piłkarski. FIFA 2020 to gra, która startowała wraz z początkiem sezonu ligowego 2019/2020, ale jednocześnie obejmowała składy, transfery i stroje z wcześniejszych okien transferowych. To drobnostka, ale wiele osób myli ją z faktyczną datą premiery, która przypadała na wrzesień 2019 roku. Sam produkt był więc projektem przygotowywanym w drugiej połowie 2018 i pierwszej połowie 2019 roku, z bazą danych aktualizowaną do lata 2019.
Pozycja rynkowa FIFA 2020 była wtedy bardzo mocna. EA raportowało w kolejnych kwartałach finansowych, że tryb Ultimate Team napędzał rekordowe przychody, a sama marka była najlepiej sprzedającą się grą sportową na świecie. W Polsce FIFA od lat była domyślnym wyborem osób szukających symulacji piłkarskiej, zarówno na konsolach, jak i na PC, a FIFA 2020 umacniała ten status, wprowadzając jednocześnie elementy skierowane do casualowego odbiorcy.
Co nowego w stosunku do poprzedniej edycji
W porównaniu z FIFA 19, nowa odsłona wprowadziła kilka zmian, które odbiły się na całej serii. Najważniejsze z nich to:
- Volta Football – powrót do gier ulicznych, zaprojektowany jako osobny tryb z własnymi zasadami, arenami i progresją, nawiązujący do klimatu znanej z PS2 FIFA Street.
- Ulepszone zachowanie piłki w powietrzu – poprawiona fizyka lotu, dzięki której podbicia, strzały z woleja i wrzuty wyglądały bardziej przekonująco w powtórkach i przy analizie meczowej.
- Nowy system obrony – próba uporządkowania dotychczasowej mechaniki stania między piłkarzami a bramkarzem, tak aby gra defensywna wymagała czytania linii ataku, a nie tylko blokowania ścieżki.
- Lepsze modele zawodników – widać to było zwłaszcza w trybie Kariera, gdzie EA dodało drobniejsze detale twarzy, fryzur i reakcji zawodników na treningach.
- Drobne zmiany w menu – nowa nawigacja, szybsze ładowanie meczów sieciowych i bardziej czytelna prezentacja kart w Ultimate Team.
Patrząc z perspektywy osoby projektującej gry, ta lista jest ciekawa, bo nie ma w niej jednej „wielkiej” rewolucji. To raczej rok stabilizacji i poprawiania detali, które wcześniej działały tylko połowicznie. Właśnie dlatego FIFA 2020 jest tak dobrym materiałem do nauki projektowania: pokazuje, że nie każda edycja musi redefiniować gatunek, a mimo to może wprowadzać mechaniki, które zostają w serii przez następne lata.
Volta Football – osobny tryb z własnymi zasadami
Najgłośniejszą nowością był bez wątpienia tryb Volta, czyli powrót do klimatu znanej z lat dziewięćdziesiątych FIFA Street. W praktyce oznaczał on nie tylko zmianę scenerii na małe boiska, ale też zupełnie inny model sterowania. W grach ulicznych ważne są triki, ściany, krótkie podania i kontrola nad ciałem, dlatego projektanci musieli zbudować osobny zestaw animacji, w którym balans nie pokrywa się z animacjami trybu 11 na 11. Inaczej rozłożone były też strefy boiska, tempo podań i rola bramkarza, który w małych formatach pełni bardziej mobilną funkcję niż w pełnowymiarowym meczu.
Z perspektywy projektowej Volta to bardzo użyteczny przykład „podgry”. Wydawać by się mogło, że wystarczy wziąć silnik FIFA i zmniejszyć boisko, ale w praktyce oznaczało to konieczność przemyślenia:
- Jak sztuczna inteligencja reaguje na mniejszą liczbę zawodników i krótsze odstępy między nimi.
- Jak rozłożyć tempo meczu, żeby było dynamiczniej niż w „dużej” piłce, ale jednocześnie nie chaotycznie.
- Jak rozróżnić progresję – w Voltcie nie działał ranking FIFA, a własna ścieżka, co wymagało osobnego systemu menu, nagród i wyzwań.
- Jak przyciągnąć graczy, którzy od lat nie wchodzili w tryby poza Ultimate Team i traktowali FIFA wyłącznie jako symulację ligową.
- Jak rozdzielić zasoby artystyczne i audio między dwa zupełnie różne style prezentacji w jednej grze.
Dla deweloperów to klasyczny przykład, kiedy „dodanie trybu” nie jest trywialnym zadaniem, tylko oddzielnym produktem w produkcie. Volta wymagała między innymi nowych modeli postaci w strojach casualowych, innego oświetlenia aren, osobnej ścieżki dźwiękowej oraz zmienionej struktury komentarza meczowego, który w małych formatach brzmi zupełnie inaczej niż przy pełnowymiarowych spotkaniach.
Tryby gry i ich projektowa logika
FIFA 2020 miała rozbudowany zestaw trybów, z których każdy opowiadał o nieczym innym. Poniższa tabela pokazuje, jak rozkładały się główne warianty rozgrywki i jakie decyzje za nimi stały.
| Tryb | Główne założenie | Dla kogo był projektowany | Kluczowe wyzwanie projektowe |
|---|---|---|---|
| Kariera (gracz) | Wspinaczka od anonimowego piłkarza do gwiazdy ligi | Gracze single player, którzy lubią historię własnej postaci | Narracja w grze pozbawionej klasycznych cutscenek |
| Kariera (menedżer) | Zarządzanie klubem, transfery, taktyka, budżet | Gracze strategiczni, fani Football Manager w wersji arcade | Zbalansowanie złożoności menedżerskiej z prostotą reszty gry |
| Ultimate Team | Budowa drużyny z kart, rywalizacja online, mikropłatności | Gracze online szukający progresji i rywalizacji rankingowej | Sprawiedliwa ekonomia grywalna bez pay-to-win |
| Volta Football | Małe boiska, triki, szybkie mecze | Gracze casualowi i miłośnicy piłki ulicznej | Odrębna fizyka i sterowanie od „dużej” piłki |
| Sezony / Mecze towarzyskie | Skoncentrowana rywalizacja rankingowa | Gracze e-sportowi i doświadczeni online | Stabilność serwerów i rankingowej matchmakingu |
| Tryby lokalne (2–4 graczy) | Wspólna zabawa na kanapie lub imprezie | Rodziny, znajomi, gracze casualowi | Czytelny podział ekranu i obsługa wielu kontrolerów |
Każdy z tych trybów wymagał innego balansu i innego tempa meczu. To pokazuje, że FIFA 2020 nie była jedną grą, tylko zestawem kilku produktów zebranych pod jednym menu – i to jest coś, co odróżnia duże serie sportowe od mniejszych produkcji indie, w których projektant musi sam zdecydować, na czym postawić akcent.
Dodatkowo FIFA 2020 po raz pierwszy tak mocno postawiła na sezony rankingowe z cotygodniowymi wyzwaniami. Był to ukłon w stronę graczy, którzy traktowali grę jako cykliczną rozrywkę, a nie jednorazową kampanię. Wprowadzono przy tym drobne nagrody kosmetyczne, aby utrzymać zaangażowanie bez wrażenia ciągłego „gonienia” za postępami.
Silnik Frostbite i jego konsekwencje
Od FIFA 17 cykl opierał się na silniku Frostbite, wywodzącym się z gier akcji i FPS-ów. Dla FIFA 2020 oznaczało to zarówno korzyści, jak i ograniczenia. Silnik pozwalał na lepsze oświetlenie, bardziej rozbudowane animacje twarzy i efekty cząsteczkowe na trybunach, ale jednocześnie wprowadzał narzut wydajności, przez co na starszych konsolach gra potrafiła spowalniać przy dynamicznych powtórkach. To zresztą wpisuje się w szerszą dyskusję o tym, jak silniki międzygatunkowe sprawdzają się w grach sportowych, gdzie stabilność klatkarza ma znaczenie dla rozgrywki rankingowej.
Z perspektywy deweloperskiej widać tu klasyczny kompromis: Frostbite dawał narzędzia do budowy widowiskowych przerywników i broadcastowej oprawy meczu, ale utrudniał szybkie poprawki w fizyce piłki, bo logika gry była rozproszona po wielu systemach silnika. Właśnie dlatego wiele studiów sportowych – na przykład konkurencyjne zespoły odpowiedzialne za serie wyścigowe – trzyma się własnych silników, nawet jeśli nie wyglądają tak efektownie.
W praktyce Frostbite w FIFA 2020 najlepiej sprawdzał się w momentach, które nie wymagały interakcji – powtórkach, wizualizacji bramek, cutscenkach przedmeczowych i statystykach na pół ekranu. Tam, gdzie potrzebna była precyzyjna fizyka kontaktu i kolizji, prędkość iteracji była wolniejsza niż w starszych, dedykowanych silnikach sportowych.
Prezentacja meczu i broadcastowy charakter
Jednym z filarów FIFA 2020 był tzw. broadcastowy charakter meczu, czyli budowanie wrażenia, że spotkanie wygląda jak transmisja telewizyjna. W praktyce oznaczało to:
- Dynamiczne kamery naśladujące ujęcia reżysera meczu, w tym przejazdy wzdłuż linii bocznej.
- Wielowarstwowe komentarze, w których wypowiedzi nie powtarzały się przez długie fragmenty meczu.
- Powtórki w slow-motion z wyraźnym rozróżnieniem kątów kamery, w tym dedykowanych ujęć na bramkarzy i asysty.
- Oświetlenie stadionowe zmieniające się w zależności od pory meczu i warunków atmosferycznych.
- Statystyki nałożone na boisko w trakcie przerw w grze, stylizowane na belkę telewizyjną.
Dla studiów to istotny punkt: gry sportowe od dawna konkurują nie tylko fizyką, ale też warstwą prezentacji. Gracz coraz częściej oczekuje, że gra „wygląda” jak mecz, a nie jak symulacja. FIFA 2020 była jednym z tych roczników, w których ten kierunek został utrzymany, ale bez spektakularnych zmian względem edycji wcześniejszych. Mimo to widać w niej wyraźne dążenie do tego, by rozgrywka i jej oprawa tworzyły spójną całość, w której każdy gol ma swoją wagę wizualną.
Modele monetizacji i decyzje biznesowe
FIFA 2020, podobnie jak cała seria, opierała się na modelu mikropłatności w trybie Ultimate Team. Gracze mogli kupować paczki z losowymi kartami, a w sklepie pojawiały się oferty z limitowaną liczbą zakupów. To rozwiązanie, które od lat jest przedmiotem dyskusji regulatorów rynku gier, zwłaszcza w kontekście mechanik loot boxów i ich potencjalnego wpływu na nieletnich graczy. W wielu krajach europejskich organy regulacyjne już w tamtym okresie analizowały, czy tego typu systemy powinny być klasyfikowane jako gry hazardowe.
Z perspektywy studia widać tu dwa równoległe cele:
- Utrzymanie długoterminowej monetyzacji, która finansuje kolejne roczniki i pozwala utrzymać zespoły deweloperskie.
- Zachowanie balansu, żeby gra nie była wprost pay-to-win, a nakłady finansowe nie przesądzały o wyniku meczu.
W FIFA 2020 EA wprowadziło drobne zmiany w prawdopodobieństwach dropów w trybie Draft i ograniczyło część efektów wizualnych najdroższych kart, co było kompromisem między estetyką kolekcjonerską a potrzebą uniknięcia wrażenia, że najdroższe paczki dają zdecydowanie lepsze wyniki sportowe. Z perspektywy polskiego rynku istotne było też to, że wiele osób korzystało z FIFA 2020 w modelu czysto single player, pomijając mikropłatności całkowicie – co jest możliwe, choć tempo budowy drużyny w Ultimate Team bez dodatkowych zakupów było wtedy wyraźnie wolniejsze.
Co działało dobrze, a co było słabszym punktem
Recenzje i opinie graczy z 2019 roku wskazywały kilka konkretnych mocnych i słabych stron. Zebrałem je w formie porównania, które pomoże ocenić, czy dany element gry wpłynął na to, jak cała seria wyglądała później.
| Obszar | Co oceniano dobrze | Co krytykowano |
|---|---|---|
| Sterowanie w ataku | Więcej finezyjnych podań, lepsza kontrola nad strzałami | Czasem zbyt duża przewaga strony atakującej w meczach rankingowych |
| Mechanika obrony | Próba uporządkowania blokowania ścieżek | Obrona wciąż trudniejsza niż atak, irytujące „wślizgi” AI |
| Volta Football | Świeży tryb dla fanów piłki ulicznej | Mniejsza głębia niż w pełnoprawnej grze 11 na 11 |
| Kariera | Realistyczne transfery i morale zawodników | Brak pełnoprawnego trybu fabularnego |
| Prezentacja | Wygląd zbliżony do transmisji telewizyjnej | Powtórki potrafiły spowalniać grę na starszych konsolach |
| Serwery i online | Stabilniejsze niż w starszych odsłonach | Problem z opóźnieniami w weekendowe wieczory |
Tabela ta dobrze pokazuje też, że „słabe punkty” FIFA 2020 nie były wadami krytycznymi, tylko obszarami, w których seria musiała pracować w kolejnych latach. Część z nich faktycznie została potem zaadresowana w kolejnych edycjach – na przykład w ramach poprawy systemu obrony i stabilności serwerów w weekendy, co było jednym z najczęściej zgłaszanych problemów w społeczności polskich graczy.
Wpływ na odbiór serii w Polsce
W polskich warunkach FIFA 2020 miała dodatkowy kontekst. W wielu szkołach i na uczelniach była to gra, wokół której organizowały się nieformalne ligi – szczególnie w trybach lokalnych 2 na 2. Volta Football, mimo że nie zdominowała dyskusji, w Polsce spotkała się z ciepłym przyjęciem wśród osób pamiętających starsze odsłony FIFA z czasów PlayStation 2. Jednocześnie cena pełnej edycji w dniu premiery w polskich sklepach była wyraźnie wyższa niż średnia dla gier AAA, co wpływało na decyzje zakupowe wielu graczy i zachęcało do sięgania po używane kopie w kolejnych miesiącach.
Istotne było też to, że w 2019 roku FIFA 2020 była jedną z ostatnich dużych gier sportowych obsługiwanych w pełni na PlayStation 3 i Xbox 360. W kolejnych edycjach EA ograniczyło wsparcie do bieżącej generacji konsol, co oznaczało, że gracze korzystający ze starszych platform musieli albo przesiąść się na nowszy sprzęt, albo zrezygnować z serii. W praktyce wielu z nich wybrało pierwsze rozwiązanie, co dodatkowo wzmocniło pozycję marki na rynku nowej generacji.
FIFA 2020 w kontekście serii
Patrząc na całą historię marki, FIFA 2020 jest rocznikiem, w którym widać długofalowe trendy. Z jednej strony to ostatnia edycja z „pełnym brandingiem” FIFA przed zmianą nazwy, z drugiej – pierwsza, w której tryb Volta stał się filarem serii, a nie ciekawostką. W dłuższej perspektywie to właśnie Volta i ostateczne ukształtowanie Ultimate Teamu zdefiniowały ostatnie lata marki, zanim nastała era EA Sports FC. Warto też pamiętać, że FIFA 2020 zbiegła się w czasie z dynamicznym rozwojem e-sportu, a oficjalne ligi FIFA eWorld Cup zyskiwały w tym okresie na popularności, co miało wpływ na kierunek rozwoju trybów rankingowych.
W naszym opisie FIFA Soccer 2020 na rock30games widać, że tytuł był promowany jako przystępna symulacja dla szerokiego grona odbiorców – od graczy okazjonalnych po bardziej zaangażowanych fanów futbolu. To w dużej mierze pokrywa się z tym, co widać po samej strukturze gry, gdzie obok rozbudowanego trybu sieciowego istnieją też warianty skierowane do osób grających solo.
Jeśli interesują Cię inne gry studia i ich obecność w naszym katalogu, warto też rzucić okiem na Need for Speed Heat – to zupełnie inny gatunek, ale pokazuje, jak różne tytuły z podobnego okresu wydawniczego były projektowane pod kątem długowieczności i powtarzalności rozgrywki.
Czy w 2026 roku warto jeszcze wracać do FIFA 2020
To pytanie zadaje sobie sporo osób, zwłaszcza że w 2026 roku ceny starszych edycji potrafią być zaskakująco wysokie, a serwery wielu trybów online zostały już wyłączone. Z perspektywy gracza single playera FIFA 2020 nadal działa jako kompletna gra – Kariera, Volta, sezony z botami i mecze towarzyskie działają offline. Z perspektywy gracza online sytuacja wygląda inaczej, bo matchmaking Ultimate Teamu opierał się na aktywnej bazie graczy, a tej w starszych odsłonach jest już niewiele.
Decyzja o powrocie do FIFA 2020 w 2026 roku powinna więc zależeć od trzech rzeczy:
- Czy zależy Ci na trybach online (koniecznie sprawdź, które serwery są jeszcze aktywne i czy w ogóle parują graczy).
- Czy cenisz konkretne mechaniki tej edycji, których nie ma w nowszych wersjach – na przykład specyficzny system obrony czy tempo meczu w Voltcie.
- Czy nie przeszkadza Ci brak najnowszych składów, sponsorów na strojach i aktualnych stadionów.
Jeśli FIFA 2020 traktujesz jako archiwalną pozycję do nauki serii albo sentymentalną podróż, to nadal ma sens. Jeśli natomiast szukasz aktualnych składów i dynamicznego trybu sieciowego, lepiej sięgnąć po nowszą edycję. Warto też pamiętać, że sam nośnik ma znaczenie – wersje pudełkowe na starszych konsolach bywają dziś trudniejsze do uruchomienia niż cyfrowe odpowiedniki.
Jak samodzielnie przeanalizować FIFA 2020 jako projekt
Dla osób związanych z branżą gier FIFA 2020 jest świetnym materiałem do ćwiczeń projektowych. Jeśli chcesz potraktować tę grę jako studium przypadku, proponuję krótki plan:
- Wybierz jeden tryb, np. Voltę albo Kariera, i zapisz, jakie cele stawia przed graczem w pierwszych 30 minutach rozgrywki.
- Prześledź pętlę feedbacku – co gra mówi graczowi po golu, po stracie, po zwycięstwie i po porażce.
- Zwróć uwagę na to, jak menu komunikuje najważniejsze akcje. Czy gracz od razu wie, gdzie jest najbliższy mecz?
- Porównaj tempo meczu w Voltcie i w trybie 11 na 11. Zastanów się, dlaczego projektanci zdecydowali się na tak różne ustawienia.
- Na koniec spróbuj opisać jedną rzecz, którą Twoim zdaniem warto przenieść do własnej gry, i jedną, którą byś pominął.
Takie ćwiczenie zajmuje kilka godzin, ale daje dużo lepsze zrozumienie, dlaczego FIFA 2020 wygląda tak, a nie inaczej, niż samo czytanie recenzji. Pomaga też wyrobić sobie nawyk zadawania pytań o konkretne decyzje projektowe – co było w nich świadome, a co wynikało z ograniczeń budżetu, harmonogramu albo silnika.
Najczęściej zadawane pytania
Kiedy dokładnie ukazała się FIFA 2020?
Premierę FIFA 2020 miała we wrześniu 2019 roku, ale cyfra „2020″ w nazwie odnosi się do sezonu piłkarskiego 2019/2020, a nie do roku wydania. W praktyce oznacza to, że gra obejmuje składy i transfery z okien transferowych lata 2019, a nie z pełni sezonu 2020/2021.
Czy FIFA 2020 jest nadal dostępna do kupienia?
W 2026 roku kupno fizycznej kopii jest możliwe głównie na rynku wtórnym. Wersje cyfrowe w dużych sklepach zwykle nie są już oferowane wprost, choć mogą się pojawiać w ramach odnowionych bibliotek i kont. Jeśli interesuje Cię bardziej aktualne wydanie, sprawdź nasz tekst o FIFA 25.
Czy w FIFA 2020 są jeszcze aktywne serwery online?
Aktywność serwerów zależy od regionu i platformy. W trybach rankingowych i Ultimate Team baza graczy jest już niewielka, ale mecze towarzyskie online i niektóre eventy potrafią jeszcze działać. Przed wejściem w Ultimate Team warto zweryfikować, czy matchmaking w ogóle paruje graczy w danym regionie i o danej porze dnia.
Co wyróżniało FIFA 2020 na tle FIFA 19?
Najważniejsze nowości to tryb Volta Football, poprawiona fizyka lotu piłki i drobniejsze zmiany w systemie obrony. Całość opierała się na tym samym silniku Frostbite, więc różnice były raczej ewolucyjne niż rewolucyjne, ale w praktyce zmieniały rytm wielu meczów online.
Czy FIFA 2020 nadaje się do nauki projektowania gier sportowych?
Tak, zwłaszcza jako przykład gry opartej na rocznym cyklu wydawniczym. Widać w niej kompromisy między nowościami a utrzymaniem rdzenia rozgrywki oraz sposób zarządzania kilkoma różnymi trybami pod jednym menu. To dobry punkt wyjścia do rozmowy o tym, jak w dużych seriach wyważa się innowacje i stabilność.
Czy w FIFA 2020 można grać bez internetu?
Tak, tryby takie jak Kariera, Volta, mecze towarzyskie przeciwko AI oraz treningi działają w pełni offline. Wymagają połączenia z siecią jedynie tryby Ultimate Team i część sezonów online. Dla osób, które dysponują niestabilnym łączem, to wciąż solidna propozycja single player.
Czy w FIFA 2020 są mikropłatności?
Tak, gra zawiera mikropłatności w trybie Ultimate Team, gdzie gracze mogą kupować paczki z kartami. To rozwiązanie, które od lat jest przedmiotem dyskusji w kontekście loot boxów w grach. Z perspektywy pojedynczego gracza można spokojnie korzystać z FIFA 2020 bez wydawania pieniędzy, ale w trybach rankingowych tempo budowy drużyny bez dodatkowych zakupów jest wolniejsze.
Jak długo trwa typowy sezon w trybie Kariera?
Jeden pełny sezon w trybie Kariera w FIFA 2020 trwa zazwyczaj od kilku do kilkunastu godzin, w zależności od liczby meczów rozgrywanych ręcznie i długości symulacji. Wielu graczy łączy rozgrywanie kluczowych spotkań z symulowaniem reszty, co pozwala przejść cały sezon w kilka wieczorów bez monotonii.
Czy FIFA 2020 to ostatnia gra z tą nazwą?
Nie, po FIFA 2020 ukazały się jeszcze kolejne roczniki z liczbą w nazwie. Nazwa „FIFA” jako marka przestała być używana później, gdy EA przeszło na markę EA Sports FC, ale w ostatnich latach powrócono do prostej numeracji, o czym pisaliśmy w naszym artykule o FIFA 25.
Czy FIFA 2020 wciąż jest aktualizowana?
W 2026 roku FIFA 2020 nie otrzymuje już dużych aktualizacji ani łatek składów. EA skupiło się na bieżących edycjach serii, więc składy, stroje i terminarze w tej grze pozostają archiwalne. Jeśli zależy Ci na aktualnych danych, FIFA 2020 nie będzie dobrym wyborem – warto wtedy sięgnąć po nowsze wydania.







Dodaj komentarz