FIFA 2020 – okładka z boiskiem i piłkarzami gotowymi do gry

FIFA 2020 – co warto wiedzieć o tej odsłonie serii

FIFA 2020 – co tak naprawdę działo się w tej odsłonie serii

FIFA 2020 była rocznikiem, który wielu graczy pamięta z kilku konkretnych powodów. Z jednej strony to produkcja, w której EA ponownie poprawiło animacje i tempo meczu. Z drugiej – pierwsza duża odsłona, w której naprawdę wyraźnie słychać było głosy, że marka potrzebuje poważniejszych zmian w fizyce piłki. Wydana w 2019 roku, w cyklu wydawniczym odmierzanym co roku, FIFA 2020 trafiła na rynek w momencie, gdy konkurencja w postaci Pro Evolution Soccer też wchodziła w swoją najlepszą od lat formę. Dla studiów analizujących projektowanie gier sportowych to bardzo wygodny punkt odniesienia, bo pokazuje, jak jeden rok potrafi być „rokiem przejściowym” i jednocześnie wprowadzać mechaniki definiujące całą serię na lata.

W artykule traktuję FIFA 2020 nie jako materiał reklamowy, lecz jako konkretny produkt rozgrywkowy, w którym widać konkretne decyzje projektowe, kompromisy i świadome wybory. Z perspektywy studia tworzącego gry to dobry przykład tego, jak roczny cykl wydawniczy wymusza iteracyjne podejście do każdego systemu – od sztucznej inteligencji po prezentację meczu.

Skąd wzięła się nazwa i pozycja rynkowa

Nazwa FIFA 2020 wynikała z tradycyjnej licencji FIFA, którą EA Sports utrzymywało od lat dziewięćdziesiątych. To właśnie ta licencja – a nie sam silnik gry – odróżniała produkcję od serii PES, która od początku opierała się na osobnych umowach ligowych i klubowych. Licencja dawała EA dostęp do prawdziwych nazw lig, herbów i rozgrywek, co przez lata stanowiło główny argument marketingowy serii. Dopiero lata później nazwa uległa zmianie, kiedy EA zrezygnowało z marki FIFA i przeszło na EA Sports FC, a w ostatnich wydaniach wróciło do prostej numeracji rocznikowej, o czym pisaliśmy w osobnym tekście o FIFA 25.

Dla gracza szukającego informacji o FIFA 2020 ważne jest jedno: w nazwie nie chodzi o dokładną datę premiery, lecz o sezon piłkarski. FIFA 2020 to gra, która startowała wraz z początkiem sezonu ligowego 2019/2020, ale jednocześnie obejmowała składy, transfery i stroje z wcześniejszych okien transferowych. To drobnostka, ale wiele osób myli ją z faktyczną datą premiery, która przypadała na wrzesień 2019 roku. Sam produkt był więc projektem przygotowywanym w drugiej połowie 2018 i pierwszej połowie 2019 roku, z bazą danych aktualizowaną do lata 2019.

Pozycja rynkowa FIFA 2020 była wtedy bardzo mocna. EA raportowało w kolejnych kwartałach finansowych, że tryb Ultimate Team napędzał rekordowe przychody, a sama marka była najlepiej sprzedającą się grą sportową na świecie. W Polsce FIFA od lat była domyślnym wyborem osób szukających symulacji piłkarskiej, zarówno na konsolach, jak i na PC, a FIFA 2020 umacniała ten status, wprowadzając jednocześnie elementy skierowane do casualowego odbiorcy.

Co nowego w stosunku do poprzedniej edycji

W porównaniu z FIFA 19, nowa odsłona wprowadziła kilka zmian, które odbiły się na całej serii. Najważniejsze z nich to:

  • Volta Football – powrót do gier ulicznych, zaprojektowany jako osobny tryb z własnymi zasadami, arenami i progresją, nawiązujący do klimatu znanej z PS2 FIFA Street.
  • Ulepszone zachowanie piłki w powietrzu – poprawiona fizyka lotu, dzięki której podbicia, strzały z woleja i wrzuty wyglądały bardziej przekonująco w powtórkach i przy analizie meczowej.
  • Nowy system obrony – próba uporządkowania dotychczasowej mechaniki stania między piłkarzami a bramkarzem, tak aby gra defensywna wymagała czytania linii ataku, a nie tylko blokowania ścieżki.
  • Lepsze modele zawodników – widać to było zwłaszcza w trybie Kariera, gdzie EA dodało drobniejsze detale twarzy, fryzur i reakcji zawodników na treningach.
  • Drobne zmiany w menu – nowa nawigacja, szybsze ładowanie meczów sieciowych i bardziej czytelna prezentacja kart w Ultimate Team.

Patrząc z perspektywy osoby projektującej gry, ta lista jest ciekawa, bo nie ma w niej jednej „wielkiej” rewolucji. To raczej rok stabilizacji i poprawiania detali, które wcześniej działały tylko połowicznie. Właśnie dlatego FIFA 2020 jest tak dobrym materiałem do nauki projektowania: pokazuje, że nie każda edycja musi redefiniować gatunek, a mimo to może wprowadzać mechaniki, które zostają w serii przez następne lata.

Volta Football – osobny tryb z własnymi zasadami

Najgłośniejszą nowością był bez wątpienia tryb Volta, czyli powrót do klimatu znanej z lat dziewięćdziesiątych FIFA Street. W praktyce oznaczał on nie tylko zmianę scenerii na małe boiska, ale też zupełnie inny model sterowania. W grach ulicznych ważne są triki, ściany, krótkie podania i kontrola nad ciałem, dlatego projektanci musieli zbudować osobny zestaw animacji, w którym balans nie pokrywa się z animacjami trybu 11 na 11. Inaczej rozłożone były też strefy boiska, tempo podań i rola bramkarza, który w małych formatach pełni bardziej mobilną funkcję niż w pełnowymiarowym meczu.

Z perspektywy projektowej Volta to bardzo użyteczny przykład „podgry”. Wydawać by się mogło, że wystarczy wziąć silnik FIFA i zmniejszyć boisko, ale w praktyce oznaczało to konieczność przemyślenia:

  • Jak sztuczna inteligencja reaguje na mniejszą liczbę zawodników i krótsze odstępy między nimi.
  • Jak rozłożyć tempo meczu, żeby było dynamiczniej niż w „dużej” piłce, ale jednocześnie nie chaotycznie.
  • Jak rozróżnić progresję – w Voltcie nie działał ranking FIFA, a własna ścieżka, co wymagało osobnego systemu menu, nagród i wyzwań.
  • Jak przyciągnąć graczy, którzy od lat nie wchodzili w tryby poza Ultimate Team i traktowali FIFA wyłącznie jako symulację ligową.
  • Jak rozdzielić zasoby artystyczne i audio między dwa zupełnie różne style prezentacji w jednej grze.

Dla deweloperów to klasyczny przykład, kiedy „dodanie trybu” nie jest trywialnym zadaniem, tylko oddzielnym produktem w produkcie. Volta wymagała między innymi nowych modeli postaci w strojach casualowych, innego oświetlenia aren, osobnej ścieżki dźwiękowej oraz zmienionej struktury komentarza meczowego, który w małych formatach brzmi zupełnie inaczej niż przy pełnowymiarowych spotkaniach.

Tryby gry i ich projektowa logika

FIFA 2020 miała rozbudowany zestaw trybów, z których każdy opowiadał o nieczym innym. Poniższa tabela pokazuje, jak rozkładały się główne warianty rozgrywki i jakie decyzje za nimi stały.

Tryb Główne założenie Dla kogo był projektowany Kluczowe wyzwanie projektowe
Kariera (gracz) Wspinaczka od anonimowego piłkarza do gwiazdy ligi Gracze single player, którzy lubią historię własnej postaci Narracja w grze pozbawionej klasycznych cutscenek
Kariera (menedżer) Zarządzanie klubem, transfery, taktyka, budżet Gracze strategiczni, fani Football Manager w wersji arcade Zbalansowanie złożoności menedżerskiej z prostotą reszty gry
Ultimate Team Budowa drużyny z kart, rywalizacja online, mikropłatności Gracze online szukający progresji i rywalizacji rankingowej Sprawiedliwa ekonomia grywalna bez pay-to-win
Volta Football Małe boiska, triki, szybkie mecze Gracze casualowi i miłośnicy piłki ulicznej Odrębna fizyka i sterowanie od „dużej” piłki
Sezony / Mecze towarzyskie Skoncentrowana rywalizacja rankingowa Gracze e-sportowi i doświadczeni online Stabilność serwerów i rankingowej matchmakingu
Tryby lokalne (2–4 graczy) Wspólna zabawa na kanapie lub imprezie Rodziny, znajomi, gracze casualowi Czytelny podział ekranu i obsługa wielu kontrolerów

Każdy z tych trybów wymagał innego balansu i innego tempa meczu. To pokazuje, że FIFA 2020 nie była jedną grą, tylko zestawem kilku produktów zebranych pod jednym menu – i to jest coś, co odróżnia duże serie sportowe od mniejszych produkcji indie, w których projektant musi sam zdecydować, na czym postawić akcent.

Dodatkowo FIFA 2020 po raz pierwszy tak mocno postawiła na sezony rankingowe z cotygodniowymi wyzwaniami. Był to ukłon w stronę graczy, którzy traktowali grę jako cykliczną rozrywkę, a nie jednorazową kampanię. Wprowadzono przy tym drobne nagrody kosmetyczne, aby utrzymać zaangażowanie bez wrażenia ciągłego „gonienia” za postępami.

Silnik Frostbite i jego konsekwencje

Od FIFA 17 cykl opierał się na silniku Frostbite, wywodzącym się z gier akcji i FPS-ów. Dla FIFA 2020 oznaczało to zarówno korzyści, jak i ograniczenia. Silnik pozwalał na lepsze oświetlenie, bardziej rozbudowane animacje twarzy i efekty cząsteczkowe na trybunach, ale jednocześnie wprowadzał narzut wydajności, przez co na starszych konsolach gra potrafiła spowalniać przy dynamicznych powtórkach. To zresztą wpisuje się w szerszą dyskusję o tym, jak silniki międzygatunkowe sprawdzają się w grach sportowych, gdzie stabilność klatkarza ma znaczenie dla rozgrywki rankingowej.

Z perspektywy deweloperskiej widać tu klasyczny kompromis: Frostbite dawał narzędzia do budowy widowiskowych przerywników i broadcastowej oprawy meczu, ale utrudniał szybkie poprawki w fizyce piłki, bo logika gry była rozproszona po wielu systemach silnika. Właśnie dlatego wiele studiów sportowych – na przykład konkurencyjne zespoły odpowiedzialne za serie wyścigowe – trzyma się własnych silników, nawet jeśli nie wyglądają tak efektownie.

W praktyce Frostbite w FIFA 2020 najlepiej sprawdzał się w momentach, które nie wymagały interakcji – powtórkach, wizualizacji bramek, cutscenkach przedmeczowych i statystykach na pół ekranu. Tam, gdzie potrzebna była precyzyjna fizyka kontaktu i kolizji, prędkość iteracji była wolniejsza niż w starszych, dedykowanych silnikach sportowych.

Prezentacja meczu i broadcastowy charakter

Jednym z filarów FIFA 2020 był tzw. broadcastowy charakter meczu, czyli budowanie wrażenia, że spotkanie wygląda jak transmisja telewizyjna. W praktyce oznaczało to:

  • Dynamiczne kamery naśladujące ujęcia reżysera meczu, w tym przejazdy wzdłuż linii bocznej.
  • Wielowarstwowe komentarze, w których wypowiedzi nie powtarzały się przez długie fragmenty meczu.
  • Powtórki w slow-motion z wyraźnym rozróżnieniem kątów kamery, w tym dedykowanych ujęć na bramkarzy i asysty.
  • Oświetlenie stadionowe zmieniające się w zależności od pory meczu i warunków atmosferycznych.
  • Statystyki nałożone na boisko w trakcie przerw w grze, stylizowane na belkę telewizyjną.

Dla studiów to istotny punkt: gry sportowe od dawna konkurują nie tylko fizyką, ale też warstwą prezentacji. Gracz coraz częściej oczekuje, że gra „wygląda” jak mecz, a nie jak symulacja. FIFA 2020 była jednym z tych roczników, w których ten kierunek został utrzymany, ale bez spektakularnych zmian względem edycji wcześniejszych. Mimo to widać w niej wyraźne dążenie do tego, by rozgrywka i jej oprawa tworzyły spójną całość, w której każdy gol ma swoją wagę wizualną.

Modele monetizacji i decyzje biznesowe

FIFA 2020, podobnie jak cała seria, opierała się na modelu mikropłatności w trybie Ultimate Team. Gracze mogli kupować paczki z losowymi kartami, a w sklepie pojawiały się oferty z limitowaną liczbą zakupów. To rozwiązanie, które od lat jest przedmiotem dyskusji regulatorów rynku gier, zwłaszcza w kontekście mechanik loot boxów i ich potencjalnego wpływu na nieletnich graczy. W wielu krajach europejskich organy regulacyjne już w tamtym okresie analizowały, czy tego typu systemy powinny być klasyfikowane jako gry hazardowe.

Z perspektywy studia widać tu dwa równoległe cele:

  1. Utrzymanie długoterminowej monetyzacji, która finansuje kolejne roczniki i pozwala utrzymać zespoły deweloperskie.
  2. Zachowanie balansu, żeby gra nie była wprost pay-to-win, a nakłady finansowe nie przesądzały o wyniku meczu.

W FIFA 2020 EA wprowadziło drobne zmiany w prawdopodobieństwach dropów w trybie Draft i ograniczyło część efektów wizualnych najdroższych kart, co było kompromisem między estetyką kolekcjonerską a potrzebą uniknięcia wrażenia, że najdroższe paczki dają zdecydowanie lepsze wyniki sportowe. Z perspektywy polskiego rynku istotne było też to, że wiele osób korzystało z FIFA 2020 w modelu czysto single player, pomijając mikropłatności całkowicie – co jest możliwe, choć tempo budowy drużyny w Ultimate Team bez dodatkowych zakupów było wtedy wyraźnie wolniejsze.

Co działało dobrze, a co było słabszym punktem

Recenzje i opinie graczy z 2019 roku wskazywały kilka konkretnych mocnych i słabych stron. Zebrałem je w formie porównania, które pomoże ocenić, czy dany element gry wpłynął na to, jak cała seria wyglądała później.

Obszar Co oceniano dobrze Co krytykowano
Sterowanie w ataku Więcej finezyjnych podań, lepsza kontrola nad strzałami Czasem zbyt duża przewaga strony atakującej w meczach rankingowych
Mechanika obrony Próba uporządkowania blokowania ścieżek Obrona wciąż trudniejsza niż atak, irytujące „wślizgi” AI
Volta Football Świeży tryb dla fanów piłki ulicznej Mniejsza głębia niż w pełnoprawnej grze 11 na 11
Kariera Realistyczne transfery i morale zawodników Brak pełnoprawnego trybu fabularnego
Prezentacja Wygląd zbliżony do transmisji telewizyjnej Powtórki potrafiły spowalniać grę na starszych konsolach
Serwery i online Stabilniejsze niż w starszych odsłonach Problem z opóźnieniami w weekendowe wieczory

Tabela ta dobrze pokazuje też, że „słabe punkty” FIFA 2020 nie były wadami krytycznymi, tylko obszarami, w których seria musiała pracować w kolejnych latach. Część z nich faktycznie została potem zaadresowana w kolejnych edycjach – na przykład w ramach poprawy systemu obrony i stabilności serwerów w weekendy, co było jednym z najczęściej zgłaszanych problemów w społeczności polskich graczy.

Wpływ na odbiór serii w Polsce

W polskich warunkach FIFA 2020 miała dodatkowy kontekst. W wielu szkołach i na uczelniach była to gra, wokół której organizowały się nieformalne ligi – szczególnie w trybach lokalnych 2 na 2. Volta Football, mimo że nie zdominowała dyskusji, w Polsce spotkała się z ciepłym przyjęciem wśród osób pamiętających starsze odsłony FIFA z czasów PlayStation 2. Jednocześnie cena pełnej edycji w dniu premiery w polskich sklepach była wyraźnie wyższa niż średnia dla gier AAA, co wpływało na decyzje zakupowe wielu graczy i zachęcało do sięgania po używane kopie w kolejnych miesiącach.

Istotne było też to, że w 2019 roku FIFA 2020 była jedną z ostatnich dużych gier sportowych obsługiwanych w pełni na PlayStation 3 i Xbox 360. W kolejnych edycjach EA ograniczyło wsparcie do bieżącej generacji konsol, co oznaczało, że gracze korzystający ze starszych platform musieli albo przesiąść się na nowszy sprzęt, albo zrezygnować z serii. W praktyce wielu z nich wybrało pierwsze rozwiązanie, co dodatkowo wzmocniło pozycję marki na rynku nowej generacji.

FIFA 2020 w kontekście serii

Patrząc na całą historię marki, FIFA 2020 jest rocznikiem, w którym widać długofalowe trendy. Z jednej strony to ostatnia edycja z „pełnym brandingiem” FIFA przed zmianą nazwy, z drugiej – pierwsza, w której tryb Volta stał się filarem serii, a nie ciekawostką. W dłuższej perspektywie to właśnie Volta i ostateczne ukształtowanie Ultimate Teamu zdefiniowały ostatnie lata marki, zanim nastała era EA Sports FC. Warto też pamiętać, że FIFA 2020 zbiegła się w czasie z dynamicznym rozwojem e-sportu, a oficjalne ligi FIFA eWorld Cup zyskiwały w tym okresie na popularności, co miało wpływ na kierunek rozwoju trybów rankingowych.

W naszym opisie FIFA Soccer 2020 na rock30games widać, że tytuł był promowany jako przystępna symulacja dla szerokiego grona odbiorców – od graczy okazjonalnych po bardziej zaangażowanych fanów futbolu. To w dużej mierze pokrywa się z tym, co widać po samej strukturze gry, gdzie obok rozbudowanego trybu sieciowego istnieją też warianty skierowane do osób grających solo.

Jeśli interesują Cię inne gry studia i ich obecność w naszym katalogu, warto też rzucić okiem na Need for Speed Heat – to zupełnie inny gatunek, ale pokazuje, jak różne tytuły z podobnego okresu wydawniczego były projektowane pod kątem długowieczności i powtarzalności rozgrywki.

Czy w 2026 roku warto jeszcze wracać do FIFA 2020

To pytanie zadaje sobie sporo osób, zwłaszcza że w 2026 roku ceny starszych edycji potrafią być zaskakująco wysokie, a serwery wielu trybów online zostały już wyłączone. Z perspektywy gracza single playera FIFA 2020 nadal działa jako kompletna gra – Kariera, Volta, sezony z botami i mecze towarzyskie działają offline. Z perspektywy gracza online sytuacja wygląda inaczej, bo matchmaking Ultimate Teamu opierał się na aktywnej bazie graczy, a tej w starszych odsłonach jest już niewiele.

Decyzja o powrocie do FIFA 2020 w 2026 roku powinna więc zależeć od trzech rzeczy:

  • Czy zależy Ci na trybach online (koniecznie sprawdź, które serwery są jeszcze aktywne i czy w ogóle parują graczy).
  • Czy cenisz konkretne mechaniki tej edycji, których nie ma w nowszych wersjach – na przykład specyficzny system obrony czy tempo meczu w Voltcie.
  • Czy nie przeszkadza Ci brak najnowszych składów, sponsorów na strojach i aktualnych stadionów.

Jeśli FIFA 2020 traktujesz jako archiwalną pozycję do nauki serii albo sentymentalną podróż, to nadal ma sens. Jeśli natomiast szukasz aktualnych składów i dynamicznego trybu sieciowego, lepiej sięgnąć po nowszą edycję. Warto też pamiętać, że sam nośnik ma znaczenie – wersje pudełkowe na starszych konsolach bywają dziś trudniejsze do uruchomienia niż cyfrowe odpowiedniki.

Jak samodzielnie przeanalizować FIFA 2020 jako projekt

Dla osób związanych z branżą gier FIFA 2020 jest świetnym materiałem do ćwiczeń projektowych. Jeśli chcesz potraktować tę grę jako studium przypadku, proponuję krótki plan:

  1. Wybierz jeden tryb, np. Voltę albo Kariera, i zapisz, jakie cele stawia przed graczem w pierwszych 30 minutach rozgrywki.
  2. Prześledź pętlę feedbacku – co gra mówi graczowi po golu, po stracie, po zwycięstwie i po porażce.
  3. Zwróć uwagę na to, jak menu komunikuje najważniejsze akcje. Czy gracz od razu wie, gdzie jest najbliższy mecz?
  4. Porównaj tempo meczu w Voltcie i w trybie 11 na 11. Zastanów się, dlaczego projektanci zdecydowali się na tak różne ustawienia.
  5. Na koniec spróbuj opisać jedną rzecz, którą Twoim zdaniem warto przenieść do własnej gry, i jedną, którą byś pominął.

Takie ćwiczenie zajmuje kilka godzin, ale daje dużo lepsze zrozumienie, dlaczego FIFA 2020 wygląda tak, a nie inaczej, niż samo czytanie recenzji. Pomaga też wyrobić sobie nawyk zadawania pytań o konkretne decyzje projektowe – co było w nich świadome, a co wynikało z ograniczeń budżetu, harmonogramu albo silnika.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy dokładnie ukazała się FIFA 2020?

Premierę FIFA 2020 miała we wrześniu 2019 roku, ale cyfra „2020″ w nazwie odnosi się do sezonu piłkarskiego 2019/2020, a nie do roku wydania. W praktyce oznacza to, że gra obejmuje składy i transfery z okien transferowych lata 2019, a nie z pełni sezonu 2020/2021.

Czy FIFA 2020 jest nadal dostępna do kupienia?

W 2026 roku kupno fizycznej kopii jest możliwe głównie na rynku wtórnym. Wersje cyfrowe w dużych sklepach zwykle nie są już oferowane wprost, choć mogą się pojawiać w ramach odnowionych bibliotek i kont. Jeśli interesuje Cię bardziej aktualne wydanie, sprawdź nasz tekst o FIFA 25.

Czy w FIFA 2020 są jeszcze aktywne serwery online?

Aktywność serwerów zależy od regionu i platformy. W trybach rankingowych i Ultimate Team baza graczy jest już niewielka, ale mecze towarzyskie online i niektóre eventy potrafią jeszcze działać. Przed wejściem w Ultimate Team warto zweryfikować, czy matchmaking w ogóle paruje graczy w danym regionie i o danej porze dnia.

Co wyróżniało FIFA 2020 na tle FIFA 19?

Najważniejsze nowości to tryb Volta Football, poprawiona fizyka lotu piłki i drobniejsze zmiany w systemie obrony. Całość opierała się na tym samym silniku Frostbite, więc różnice były raczej ewolucyjne niż rewolucyjne, ale w praktyce zmieniały rytm wielu meczów online.

Czy FIFA 2020 nadaje się do nauki projektowania gier sportowych?

Tak, zwłaszcza jako przykład gry opartej na rocznym cyklu wydawniczym. Widać w niej kompromisy między nowościami a utrzymaniem rdzenia rozgrywki oraz sposób zarządzania kilkoma różnymi trybami pod jednym menu. To dobry punkt wyjścia do rozmowy o tym, jak w dużych seriach wyważa się innowacje i stabilność.

Czy w FIFA 2020 można grać bez internetu?

Tak, tryby takie jak Kariera, Volta, mecze towarzyskie przeciwko AI oraz treningi działają w pełni offline. Wymagają połączenia z siecią jedynie tryby Ultimate Team i część sezonów online. Dla osób, które dysponują niestabilnym łączem, to wciąż solidna propozycja single player.

Czy w FIFA 2020 są mikropłatności?

Tak, gra zawiera mikropłatności w trybie Ultimate Team, gdzie gracze mogą kupować paczki z kartami. To rozwiązanie, które od lat jest przedmiotem dyskusji w kontekście loot boxów w grach. Z perspektywy pojedynczego gracza można spokojnie korzystać z FIFA 2020 bez wydawania pieniędzy, ale w trybach rankingowych tempo budowy drużyny bez dodatkowych zakupów jest wolniejsze.

Jak długo trwa typowy sezon w trybie Kariera?

Jeden pełny sezon w trybie Kariera w FIFA 2020 trwa zazwyczaj od kilku do kilkunastu godzin, w zależności od liczby meczów rozgrywanych ręcznie i długości symulacji. Wielu graczy łączy rozgrywanie kluczowych spotkań z symulowaniem reszty, co pozwala przejść cały sezon w kilka wieczorów bez monotonii.

Czy FIFA 2020 to ostatnia gra z tą nazwą?

Nie, po FIFA 2020 ukazały się jeszcze kolejne roczniki z liczbą w nazwie. Nazwa „FIFA” jako marka przestała być używana później, gdy EA przeszło na markę EA Sports FC, ale w ostatnich latach powrócono do prostej numeracji, o czym pisaliśmy w naszym artykule o FIFA 25.

Czy FIFA 2020 wciąż jest aktualizowana?

W 2026 roku FIFA 2020 nie otrzymuje już dużych aktualizacji ani łatek składów. EA skupiło się na bieżących edycjach serii, więc składy, stroje i terminarze w tej grze pozostają archiwalne. Jeśli zależy Ci na aktualnych danych, FIFA 2020 nie będzie dobrym wyborem – warto wtedy sięgnąć po nowsze wydania.

Categories:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *